United - Chelsea maçı ile başladı günüm. Rooneysiz United'ın hücumda çok zorlanacağı belliydi. 40 milyonluk Berbatov'un neden yedek kaldığına şaşmamak lazım. Kağıt üstünde Chelsea çok daha güçlüydü, maçın başlamasıyla da bu çok net belli oldu. İkinci yarının başındaki United baskısı tabi ki beklendik birşeydi. Neticede bir İtalyan'ın yönettiği takım deplasmanda öne geçerse böyle oynar. Haftaiçi Bayern maçının ikinci yarısını da yarım gözle seyretmiştim. O maç ile bu maçın ilk yarısından kendimce çıkardığım sonuç Carricksiz United'ın orta sahayı bir türlü kontrol edemediği yönünde. Şu hücum performansı ile Bayern karşısında kanımca işler çok zor.
Günün ikinci ve daha önemli maçı az önce sona erdi ve Fenerbahçe Acıbadem finale çıktı. İşin tekniğinden, taktiğinden anlamam. O yüzden "Dricx niye ısrarla bu kadar Seda'dan oynadın?" ya da "Nihan adam gibi bi manşet al!" gibi ahkamlar kesmeyeceğim. Bu sezon sadece 2. kez Fenerbahçe'nin bir maçı 5. sete taşınınca açıkçası beşinci set oynamama psikolojisi yüzünden maçı kaybedebileceğimizi düşündüm. Kazandık, finaldeyiz, önemli olan bu. İyi ki varsın Gamova.
Dip Not: TRT şu maçı sunması için daha ruhsuz bir adam bulamazdı sanırım. Zannedersin ki adam Çin - Küba maçını falan sunuyor. Gönül isterdi bi Ertem Şener olsun şu maçta. Gamova'nın anasını babasını anlatsaydı falan.
